Week 2020 – 21

Vervuld van warmte en dankbaarheid schrijf ik mijn woorden, vervuld van ontzag voor zoveel goede wensen. Meer dan ik ooit kan beantwoorden. Hoe goed is het om 72 jaar te worden. En dan mijn kleindochters die op gepaste afstand in de tuin begeleid op de ukelele van...

Week 2020 – 20

Is de lente voorbij en begint nu de herfst? De zomer waar we allemaal zo naar uitkeken, met bezoek aan het strand, door de zon verbrande schouders en bierbuiken, zonsondergangen die je denkt eeuwig te zullen onthouden, tot laat buiten zitten met fijn gezelschap en een...

Week 2020 – 19

Hoe we echt onze handen moeten wassen is nu wel duidelijk neem ik aan. Jaren lang hebben we er maar een potje van gemaakt. Het hoesten in de elleboogplooi hebben we beschouwd als iets voor gezondheidsfreaks. Minstens 20 seconden lang wassen, lekker met de vingers van...

Week 2020 – 18

De dagen zijn als nerveuze vogels, die je pas ziet als ze geschrokken opvliegen. In de ochtend roepen ze met veel gefluit, getwitter en getsjilp om aandacht. Bij dreiging worden ze stil en vliegen ze in paniek op om elders rustig op een tak neer te strijken en opnieuw...

Week 2020 – 17

Er is altijd een manier waarop iets kleins in een groter geheel past. Een geboorte op een onverwacht moment in een stal in een vluchtelingenkamp. De moord op iemand die voor vrede pleit. Een virus dat zich onaangekondigd meldt op een feestpartij. Wij mensen maken van...

Week 2020 – 16

Zelf trok ik langzaam mijn mooiste pak voor haar aan en zocht Marion de kleding die haar blij zou maken uit. Samen kwamen we traag op gang. Alles moest zorgvuldig gebeuren op deze dag, precies zoals zij het gewenst zou hebben. Eerst maakte Marion zoals elke dag de...