Ivan Wolffers - Broer van God

Ivan Wolffers schrijft: “Drie medische studenten belanden, halverwege de jaren zestig, bij een bezoek aan Parijs samen in een bed. Berend van Doornenbos zal zich ontwikkelen tot een invloedrijk gynaecoloog. Marga de Penasse, voorvechter van meer seksuele rechten voor vrouwen, wordt zijn echtgenote. Hun vriend Kasper de Vos gaat bij zijn vader, eigenaar van een farmaceutisch bedrijf, werken. Van Doornenbos koestert hoogmoedige medische idealen, maar gaandeweg – en zonder het zelf in de gaten te hebben – ontdoet hij zich van zijn principes. Aan één ding houdt hij tot aan het eind van zijn ontspoorde leven loyaal vast: zijn grote liefde.”

Koop dit boek nu!

Week 2020 – 03

Ze zegt ‘spelen’ en wij weten genoeg. We volgen haar dociel naar de serre waar altijd de drie babypoppen op ware grootte en in verschillende huidskleuren in hun roze wiegjes geduldig op haar wachten, naar het fornuisje dat altijd aanstaat en waarop ze eeuwig de zelfde...

Week 2020 – 01

Misschien. Wie weet? Ik ben over de drempel van het nieuwe jaar gestapt en kijk nog wat onwennig rond. Zal ik in mei 2020 de respectabele leeftijd van 72 jaar bereiken? In 1968 toen ik twintig was dacht ik dat als ik veertig jaar zou zijn geworden en al mijn dromen...

Week 2019 – 52

Als ze de sleutel in de voordeur hoort, zegt ze verwachtingsvol ‘Wie is daar?’ Met een kerstlach op mijn gezicht kom ik binnen, probeer de vreugde die bij dit seizoen hoort uit te dragen. Ik heb mijn donkerblauwe pak met champagnegeur al aangetrokken want straks gaan...

Week 2019 – 51

Veertig jaar geleden had ik op de universiteit een afspraak gemaakt met iemand van de HIV-vereniging. Hij was een jaar of tien jonger dan ik en was geïnfecteerd met het virus waar in die tijd nog geen behandeling tegen was. ‘Wilt u onderzoek doen naar de effecten van...

Week 2019 – 50

Yuki, onze tweejarige kleindochter speelt op het Perzische tapijt in de huiskamer. Ze voelt zich daar thuis, maakt er blokkentorens die hoger zijn dan zijzelf en wil daar gekieteld worden. 1988. In een huurauto reden we door de Verenigde Staten, voorin Marion en ik en...

Week 2019 – 47

Ik houd van de bescheiden dagen die bij mijn leeftijd behoren, zonder de heroïsche plannen die me ’s morgens vroeg al dwingen boeken te schrijven voor de eeuwigheid. Ik houd van de stilte in huis als het leven nog niet goed op gang is gekomen en ik verbaasd besef dat...

Week 2019 – 46

Verkeerde belasting van mijn heupen, te ver gelopen, te weinig stappen gezet, de zwakke kant van mijn lichaam zwaar ingezet om wat over is van de rechterzijde vooruit te helpen? Ik wist het niet. En ’s nacht kwamen de andere gedachten. Dat ik nu als een uit elkaar...

Week 45 – 2019

‘Dat was het lichtste prikje dat ik ooit gehad heb,’ zei ik tegen de mevrouw die me deze week bloed afnam. Het is omdat ik goed oplette dat het me überhaupt opviel. Ze kwam uit alle delen van de wereld, waaronder Nederland en glunderde trots. Vrolijk liep ik naar de...

Week 2019 – 43

Het zwaarste van het leven in de naaste omgeving van iemand met de ziekte van Alzheimer is de angst dat jezelf ook zo zal eindigen. Iedere dag ben je er getuige van en het is of je gedwongen wordt in een spiegel te kijken. Kijk dit is het. Ecce homo. De dood is niet...

Week 2019 – 42

Ze zit in onze keuken en kijkt naar buiten. ‘Zo mooi dat groen,’ zegt ze. ‘Daar kon papa ook zo van genieten.’ Daarna kijkt ze lang naar het dak van het koetshuis. ‘Waar is papa? Wanneer komt hij thuis?’ Wij zeggen al lang niet meer ‘Die is tien jaar geleden overleden...

Ivan schrijft elke week, lees hieronder al zijn blogs

Week 2020 – 03

Ze zegt ‘spelen’ en wij weten genoeg. We volgen haar dociel naar de serre waar altijd de drie babypoppen op ware grootte en in verschillende huidskleuren in hun roze wiegjes geduldig op haar wachten, naar het fornuisje dat altijd aanstaat en waarop ze eeuwig de zelfde...

read more

Week 2020 – 01

Misschien. Wie weet? Ik ben over de drempel van het nieuwe jaar gestapt en kijk nog wat onwennig rond. Zal ik in mei 2020 de respectabele leeftijd van 72 jaar bereiken? In 1968 toen ik twintig was dacht ik dat als ik veertig jaar zou zijn geworden en al mijn dromen...

read more

Week 2019 – 52

Als ze de sleutel in de voordeur hoort, zegt ze verwachtingsvol ‘Wie is daar?’ Met een kerstlach op mijn gezicht kom ik binnen, probeer de vreugde die bij dit seizoen hoort uit te dragen. Ik heb mijn donkerblauwe pak met champagnegeur al aangetrokken want straks gaan...

read more

Week 2019 – 51

Veertig jaar geleden had ik op de universiteit een afspraak gemaakt met iemand van de HIV-vereniging. Hij was een jaar of tien jonger dan ik en was geïnfecteerd met het virus waar in die tijd nog geen behandeling tegen was. ‘Wilt u onderzoek doen naar de effecten van...

read more

Week 2019 – 50

Yuki, onze tweejarige kleindochter speelt op het Perzische tapijt in de huiskamer. Ze voelt zich daar thuis, maakt er blokkentorens die hoger zijn dan zijzelf en wil daar gekieteld worden. 1988. In een huurauto reden we door de Verenigde Staten, voorin Marion en ik en...

read more

Ivan op Twitter

Ivan en Sociale Media

Speakersacademy

Ivan Wolffers verzorgt lezingen en treedt soms op als dagvoorzitter. Wilt u hem daarover benaderen dan kan dat via het contactformulier of via de Speakersacademy.

Stuur Ivan een bericht

4 + 7 =