Week 2018 – 49

Ben ik een kankerpatiënt? Ik hoop van niet. Dat lijkt me maar niets. Mijn leven lang heb ik geprobeerd te ontsnappen aan het vangnet van de samenleving waarin men graag met duidelijkheid te maken heeft. Dat willen mensen nu eenmaal. Ze houden niet van onzekerheden en...

Week 2018 – 48

Regelmatig zeggen mannen tegen me ‘Ik heb dat zoals jij’ alsof ze aan het woord prostaatkanker hun mond kunnen branden. Misschien koos de man die ik helemaal niet kende en me deze week bij een lezing aansprak de woorden van nature zorgvuldig. Het kan ook zijn dat dat...

Week 2018 – 46

Onze Minister van Gezondheidszorg Hugo de Jonge zei van de week op een congres: ‘In deze Instagramsamenleving lijkt de dood steeds minder bij de samenleving te horen. De palliatieve zorgbeweging moet helpen die dood een volwaardig onderdeel van het leven te laten...

Week 2018 – 45

November, lezingenmaand. De avonden worden langer, de televisie saaier door al die voetbalwedstrijden die niet meer van elkaar te onderscheiden zijn, maar toch elke keer opgeschroefd worden met een opwinding die een beter doel verdient, en ik ga de deur uit. Ik toets...

Week 2018 – 44

‘Opa,’ zegt Helena. ‘Wat zou je liever hebben? Dat je bedroefd bent omdat je afscheid van iemand neemt en niet weet of je hem ooit nog zal ontmoeten? Of dat je iemand tegenkomt die je lange tijd niet gezien hebt en vrolijk wordt omdat je hem kan omhelzen en...

Week 2018 – 43

In het restaurant waar we op onze opa-en-oma-dagen met Katelijne lunchen, vinden rondom ons voortdurend zakengesprekken plaats. Mannen die aan elkaar snuffelen, grommen, hun tanden laten zien, en vrouwen die erbij zitten om al het testosteron te kalmeren en dan...