Week 2018 – 29

Toen ik van de week bij het schrijven van mijn boek de allerlaatste punt zette, voelde het alsof ik met geweld tegen een muur op botste. Het boek was vier jaar geleden ooit heel langzaam begonnen, had veel moeite gehad om op gang te komen, had hier en daar wat vaart...

Week 2018 – 28

Eindelijk was het zo ver. Ik zag het al een tijd aankomen, maar probeerde het te negeren. Bij elke check waren er meer problemen, maar alles werd weer voor even hersteld en zo kwam mijn Citroen elk jaar toch weer door de APK-keuring. Nu ging het echt niet meer. 1600...

Week 2018 – 26

Het wordt steeds moeilijker de vraag “hoe gaat het met je?” te beantwoorden. Als ik opgeruimd “Goed,” zeg, doe ik de waarheid geweld aan, maar als ik een zuur gezicht trek en al mijn problemen op ga sommen, voel ik me een huichelaar. Wie na vijftien jaar palliatieve...

Week 2018 – 24

In een interessant artikel van Vinay Prasad in BMJ van oktober 2017 stelt hij de vraag ‘verbeteren kankermedicijnen het overleven of de kwaliteit van leven?’ En op welk moment in het onderzoeksproces hebben we die informatie precies nodig? Voordat ze gebruikt gaan...

Week 2018 – 23

Hoewel ik dokter was, heb ik mijn leven lang mijn bezoekjes aan ziekenhuizen zo kort mogelijk proberen te houden. De wijde wereld is de plaats waar ons welzijn wordt geboren en daar wilde ik mee bezig zijn. Nu ik patiënt ben is het niet veel beter geworden. De kliniek...

Week 2018 – 22

Van mijn zoon Kaja kreeg ik voor mijn verjaardag een weekendje Auschwitz. Al lang waren we van plan onze familiesporen te zoeken om te proberen te begrijpen hoe het was geweest en wat er kan gebeuren als de dwazen die de valse leer van de verdunning van eigen bloed,...