Week 2019 – 38

In het dorp kwam ik hem tegen. Ik groet hem altijd. Leeftijdgenoot. Lang grijs haar tot in de nek en hoge rug doordat de wervels door zijn levensduur niet meer allemaal in een strak rijtje liggen. ‘Hoe gaat het?’ vroeg hij. Ik haalde mijn schouders op en antwoordde...

Week 2019 – 36

Eigenlijk zou het in april gebeuren, maar er was onrust en boosheid in de straten van de stad in het land van een nieuw verkozen president die alles met opzet in brand zette. Het was te onveilig voor een vreedzame bijeenkomst van duizenden lezers en schrijvers. Ik...

Week 2019 – 34

In augustus volg ik Marion op het spoor van de herdenkingen. Elk jaar weer de zelfde weggeslikte herinneringen, de boosheid, de berusting en de tranen die opwellen, maar nooit meer vallen. Het verdriet is opgedroogd en de tongen vermalen moeizaam de verhalen die...

Week 2019 – 33

Vorige week had hij me het boek cadeau gegeven. Hoewel hij de schrijver was had hij het toch zelf bij de boekhandel gekocht en het was prachtig ingepakt. Strak zoals de lakens in een hotel en zoals je het zelf niet kan. Zo lag het boek een week lang op mijn werktafel,...

Week 2019 – 32

In de hitte van de uitlaat van de scooter waarop God in allerijl de wereld heeft verlaten nadat hij besloten had dat de homo demens de rommel verder maar in zijn eentje op moet ruimen, zit ik in een rieten stoel aan de rand van een blauw plastic zwembadje en waak over...