Week 2018 – 50

Ergens op de Veluwe in de ontbijtzaal van een hotel zitten vijf stellen. Wij zijn verreweg de oudsten. Er klinkt muziek die niemand stoort en waarschijnlijk ook niet wordt gehoord. Een lijzige vrouwenstem brengt jazz traditionals over de wanhoop die de liefde met zich...

Week 2018 – 49

Ben ik een kankerpatiënt? Ik hoop van niet. Dat lijkt me maar niets. Mijn leven lang heb ik geprobeerd te ontsnappen aan het vangnet van de samenleving waarin men graag met duidelijkheid te maken heeft. Dat willen mensen nu eenmaal. Ze houden niet van onzekerheden en...

Week 2018 – 48

Regelmatig zeggen mannen tegen me ‘Ik heb dat zoals jij’ alsof ze aan het woord prostaatkanker hun mond kunnen branden. Misschien koos de man die ik helemaal niet kende en me deze week bij een lezing aansprak de woorden van nature zorgvuldig. Het kan ook zijn dat dat...

Week 2018 – 46

Onze Minister van Gezondheidszorg Hugo de Jonge zei van de week op een congres: ‘In deze Instagramsamenleving lijkt de dood steeds minder bij de samenleving te horen. De palliatieve zorgbeweging moet helpen die dood een volwaardig onderdeel van het leven te laten...

Week 2018 – 45

November, lezingenmaand. De avonden worden langer, de televisie saaier door al die voetbalwedstrijden die niet meer van elkaar te onderscheiden zijn, maar toch elke keer opgeschroefd worden met een opwinding die een beter doel verdient, en ik ga de deur uit. Ik toets...

Week 2018 – 44

‘Opa,’ zegt Helena. ‘Wat zou je liever hebben? Dat je bedroefd bent omdat je afscheid van iemand neemt en niet weet of je hem ooit nog zal ontmoeten? Of dat je iemand tegenkomt die je lange tijd niet gezien hebt en vrolijk wordt omdat je hem kan omhelzen en...