Week 2018 – 38

Ooit was ik een atleet, die rende zonder doel, alleen maar om het plezier zijn lichaam optimaal te voelen functioneren. Het werd mijn identiteit, elke dag dat trainingspak en de sportschoenen aantrekken, bij het aanrecht in de keuken wat rekoefeningen doen. Af en toe...

Week 2018 – 37

De man liep recht op me af en ging breed lachend voor me staan. Het was ergens in de Jordaan, gewoon op het trottoir. Hij was zo ongeveer van mijn leeftijd, droeg een nette broek, een pullover die misschien ooit op de golfbaan gebruikt was en hij had zich niet...

Week 2018 – 36

Volksziekte nummer een? Dat is niet ons falend lichaam als we ouder worden of de gezwellen die in ons lichaam een onderdak gezocht hebben, maar de vergissing over wie we denken te zijn. Je bent wie je bent door de omgeving waarin je opgroeit, de taal waarmee je op de...

Week 2018 – 35

Onaangekondigd – ongeveer tweeëneenhalve week geleden – bracht ze ons een bezoek en bleef meteen ook logeren. Het was op een warme avond en mijn schoonmoeder had bij ons gegeten. Omdat de maaltijd van het leven niet lang genoeg kan duren, stelde ik voor om naar...

Week 2018 – 33

Vanaf het allereerste moment dat ik in de jaren zeventig en tachtig de graffiti in New York zag, was ik er verliefd op. Ik was jong en zag er een poging in van de bewoners van de stad om hun stempel te zetten op de betonnen kolossen rondom hen. Een soort herovering...

Week 2018 – 31

Het gelach van de kleinkinderen is verstomd. Ze rennen ergens anders. Ik mis hun verzoek vanaf de achterbank om als we samen in de auto zitten een ander radiostation op te zetten. Ze zijn het niet altijd met elkaar eens, Q Music of Radio 538. Ik zou nu graag opnieuw...