Ivan Wolffers nieuwste boek is uit

Broer van God

Ivan Wolffers schrijft: “Drie medische studenten belanden, halverwege de jaren zestig, bij een bezoek aan Parijs samen in een bed. Berend van Doornenbos zal zich ontwikkelen tot een invloedrijk gynaecoloog. Marga de Penasse, voorvechter van meer seksuele rechten voor vrouwen, wordt zijn echtgenote. Hun vriend Kasper de Vos gaat bij zijn vader, eigenaar van een farmaceutisch bedrijf, werken. Van Doornenbos koestert hoogmoedige medische idealen, maar gaandeweg – en zonder het zelf in de gaten te hebben – ontdoet hij zich van zijn principes. Aan één ding houdt hij tot aan het eind van zijn ontspoorde leven loyaal vast: zijn grote liefde.”

Koop dit boek nu!

Week 2018 – 08

Wij hoorden hem in paniek boven huilen en renden achter elkaar de trap op. Zes jaar was hij ongeveer. Marion drukte hem tegen zich aan en droeg hem naar beneden, het licht van de wakkere wereld binnen, maar hij was niet uit zijn nachtmerrie te bevrijden. Ontroostbaar...

Week 2018 – 07

“Heeft u twee kaartjes voor vijfenzestig plus voor Three billboards in Ebbing, Missouri?” vroeg ik. “Goh, vijfenzestig plus,” zei hij. “Is dat nou erg verschillend van tweeënvijftig.” “Nee, het is vrijwel hetzelfde, behalve dat je een hoop klachten hebt en vooral op...

Week 2018 – 06

Al te lang schrijf ik over kanker en dood, maar eigenlijk heb ik het liever over het leven en hoe het altijd maar voortgaat. Bovendien zie ik de afgelopen maanden in toenemende mate artikelen in de media waarin meningen verkondigd worden over het nut van eugenetica en...

Week 2018 – 05

Toen ik in 1990 voor de eerste keer in Hanoi werkte, zag ik de voormalige VietMinh- en Vietcongsoldaten in groepjes bij elkaar in de parken van de stad zitten. De groene verschoten helmen, hun versleten overhemden, donkere gerafelde broeken, sommige met de littekens...

Week 2018 – 04

Nog maar nauwelijks hadden de passagiers de veiligheidsriemen vastgemaakt of de gezagvoerder vertelde ons dat we pech hadden. “Het waait flink in Amsterdam en daarom kunnen we nog niet vertrekken. Voorlopig moeten we nog een uur wachten voor we kunnen opstijgen. Ik...

Week 2018 – 03

In de polikliniek kwam een vrouw binnen met bloedende oorlellen omdat iemand op de markt haar gouden ringen er met geweld uit had getrokken. Een meisje van veertien met hevige vaginale bloedingen werd bij ons gebracht door twee mannen omdat ze waarschijnlijk spoedig...

Week 2018 – 02

Marion ziet elke dag wat meer en het lijkt of mijn zicht daardoor ook wat completer wordt. De bezorgdheid verdwijnt langzaam maar zeker en de zon krijgt een kans. Om een heel weeblog te schrijven is het nog te vroeg. Ik citeer mezelf uit mijn boek ‘Broer van god’. Een...

Week 2018 – 01

In de lobby van dit bijna anonieme hotel weerklinkt jazz waar niemand naar luistert. Liefhebbers van geïmproviseerde muziek noemen het elevator music, maar voor onverschilligen creeert het waarschijnlijk de ideale achtergrond voor gesprekken over niets met vreemden....

Week 2016 – 52

Deze week vieren we het derde lustrum van mijn prostaatkanker. Lang zal jij leven in de gloria. Hij is inmiddels een wispelturige puber geworden en vertoont steeds meer kuren. Hij? Eigenlijk weet ik niet eens of een kankergezwel wel een geslacht heeft. In de van Dale...

Week 2017 – 51

Meestal lees ik een paar boeken tegelijkertijd. Eén voor de mooie zinnen, één voor de inspirerende gedachten en ééntje voor het slapen gaan. Dat laatste hoeft geen slaapverwekkend boek te zijn, maar wel iets dat ik, als ik de slaap op voel komen, weg kan leggen en de...

Ivan schrijft elke week, lees hieronder al zijn blogs

Week 2018 – 08

Wij hoorden hem in paniek boven huilen en renden achter elkaar de trap op. Zes jaar was hij ongeveer. Marion drukte hem tegen zich aan en droeg hem naar beneden, het licht van de wakkere wereld binnen, maar hij was niet uit zijn nachtmerrie te bevrijden. Ontroostbaar...

read more

Week 2018 – 07

“Heeft u twee kaartjes voor vijfenzestig plus voor Three billboards in Ebbing, Missouri?” vroeg ik. “Goh, vijfenzestig plus,” zei hij. “Is dat nou erg verschillend van tweeënvijftig.” “Nee, het is vrijwel hetzelfde, behalve dat je een hoop klachten hebt en vooral op...

read more

Week 2018 – 06

Al te lang schrijf ik over kanker en dood, maar eigenlijk heb ik het liever over het leven en hoe het altijd maar voortgaat. Bovendien zie ik de afgelopen maanden in toenemende mate artikelen in de media waarin meningen verkondigd worden over het nut van eugenetica en...

read more

Week 2018 – 05

Toen ik in 1990 voor de eerste keer in Hanoi werkte, zag ik de voormalige VietMinh- en Vietcongsoldaten in groepjes bij elkaar in de parken van de stad zitten. De groene verschoten helmen, hun versleten overhemden, donkere gerafelde broeken, sommige met de littekens...

read more

Week 2018 – 04

Nog maar nauwelijks hadden de passagiers de veiligheidsriemen vastgemaakt of de gezagvoerder vertelde ons dat we pech hadden. “Het waait flink in Amsterdam en daarom kunnen we nog niet vertrekken. Voorlopig moeten we nog een uur wachten voor we kunnen opstijgen. Ik...

read more

Ivan op Twitter

Weet niet of je tweet helemaal uitleest, maar hij eindigt met ‘de oncoloog krijgt 6% van gekozen middel’. WoW, is dat in NL ook zo? twitter.com/vincentrk/stat…

Ivan en Sociale Media

Speakersacademy

Ivan Wolffers verzorgt lezingen en treedt soms op als dagvoorzitter. Wilt u hem daarover benaderen dan kan dat via het contactformulier of via de Speakersacademy.

Stuur Ivan een bericht

12 + 13 =